W NIERUCHOMYM POWIETRZU

Wyobraźcie sobie kroplę, która, zaczyna opadać w nieruchomym powietrzu. Będą na nią działały dwie siły. Pierwszą z nich jest siła grawitacji, ‚której działanie ściąga kro­plę w dół. Drugą, skierowaną ku górze siłą, od­działuje na kroplę powietrze. Jest to ta sama siła, którą odczuwacie wystawiając rękę za okno szybko jadącego samochodu. Im prędzej jedzie samochód, tym silniej działa powietrze na waszą dłoń. I to samo z kroplą deszczu. W miarę jak pod wpływem przyśpieszenia wzra­sta prędkość opadania kropli, siła oporu powie­trza też wzrasta aż do momentu, w którym bę­dzie równa sile grawitacji, lecz przeciwnie skie­rowana. Siła wypadkowa działająca na kroplę będzie wtedy równa zeru, i to najsławniejsze z wszystkich praw fizyki, drugie prawo Newto­na, mówi, że kropla przestaje ulegać przyśpie­szeniu — spada ze stałą prędkością. Nazywa się to prędkością końcową .

Witaj na moim serwisie o hobby! Mam nadzieje ze wpisy jakie tutaj zamieszczam przypadły Ci do gustu i dzięki nim zdobędziesz takie informacje jakich potrzebujesz ! Zapraszam doczytania !